Violetta Bzowa

Z wykształcenia jestem nauczycielem wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego. Od wielu lat towarzyszę dzieciom, młodzieży i ich rodzicom w codziennych wyzwaniach, wierząc, że każde dziecko potrzebuje przede wszystkim zrozumienia, akceptacji i bezpiecznej relacji. Jestem pedagogiem oraz psychoterapeutką w trakcie całościowego szkolenia w Polskim Instytucie Ericksonowskim, atestowanego przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Wspieram dzieci i młodzież, które zmagają się z lękiem, trudnymi emocjami, niską samooceną, stresem, trudnościami w relacjach czy wyzwaniami związanymi z neuroróżnorodnością. Towarzyszę również rodzicom, pomagając im lepiej zrozumieć potrzeby swoich dzieci i odnaleźć większy spokój oraz pewność w codziennym rodzicielstwie. Na pierwszą konsultację zapraszam samych rodziców - bez obecności dziecka. Pozwala to na spokojną rozmowę o trudnościach, potrzebach dziecka oraz oczekiwaniach rodziców. W swojej pracy tworzę spokojną i pełną życzliwości przestrzeń, w której można poczuć się wysłuchanym, zauważonym i przyjętym bez oceniania. Korzystam z podejścia ericksonowskiego, dialogu motywującego oraz technik mindfulness, dostosowując sposób pracy do potrzeb każdej osoby i każdej rodziny. Wierzę, że nawet w trudnych momentach każdy z nas ma w sobie zasoby, które mogą stać się początkiem zmiany. Czasem wystarczy, by ktoś pomógł je dostrzec.

Poza pracą dbam również o własną równowagę i rozwój. Regularnie praktykuję jogę, lubię tańczyć i sięgać po książki fantasy, które pozwalają mi na chwilę przenieść się do świata wyobraźni i baśni. Mam także wiele innych pasji, które przypominają mi, jak ważne jest zachowanie ciekawości świata i otwartości na nowe doświadczenia. Cenię spokój i bliskość natury. To właśnie podczas spacerów, wśród drzew czy z dala od codziennego pośpiechu najłatwiej odnajduję wewnętrzną równowagę. Staram się dostrzegać wartość w prostych, codziennych chwilach – ciepłej herbacie, promieniach słońca, dobrej rozmowie czy uśmiechu bliskiej osoby. Wierzę, że umiejętność cieszenia się małymi rzeczami pomaga budować uważniejsze i bardziej satysfakcjonujące życie, a ten sposób patrzenia na świat towarzyszy mi również w pracy z drugim człowiekiem.